De Veterhaône

De Veterhaône zijn voortgekomen uit de oorspronkelijke d’Haone Fuut en zijn gestart in carnavalsseizoen 1967-1968. Na herhaalde aanvaringen met het bestuur van d’Haone, besluit d’Haone Fuut in 1980 een eigen weg in te slaan als onafhankelijke kapel onder de naam ‘De Veterhaône’.

VeterhaôneDe bezetting is uiteraard in de loop van de jaren wel wat veranderd, maar o.a. de volgende spelers hebben in de loop der jaren hun muzikale steentjes bijgedragen:

  • Matthieu Weggeman en Jos Geerts - Muzikaal leiders en schrijver
  • Jan Alons – klarinet
  • Tom Langeler en Bart Vissers - sax
  • Paul Borghouts – slagtrom
  • Andre Snepvangers - grote trom
  • Richard Learbuch en Frank Sauter - bekkens
  • Wim Geerts, Ed Creemers, Dook Pulles en Jan Maas - Trombone
  • Hans Slaats, Hans Wagemakers en (vrij kort) Rens van Mierlo - Tuba
  • Matthieu Weggeman, Jos Geerts, Wim Vlemmix, Fred Huibregts, Maarten en Louis van den Nieuwenhof - Trompet
  • Ide de Jonge, Herman Sjouwerman en Peer de Bruin – Bas en sousafoon

Onder de bezielende muzikale leiding van Matthieu Weggeman, ontplooit de Veterhaône zich tot een kwalitatief hoogstaande groep gemotiveerde muzikanten die in 1980 een LP opneemt in de Crossroad studio in Oss. De LP is een groot succes door de authentieke ‘Veterhaône sound’. De LP verschijnt in een oplage van 500 stuks, en is in korte tijd uitverkocht. Gastspeler op sousafoon is Joris Nieuwendijk, de huidige muzikaal leider van het BBC. Bekende melodieën op de LP zijn: ’t Hard Days Night, de Keurslager, de Bolhoed, Latino Americano, Mambo Jambo, Volare, den Hertog, Help, ’t Allegro con Fuoco, ’t Azzarbeidzjan, da Worre de Goei, ’t Fom Fiem en Dofkeutel Haone Kont.

Speciaal is het lied ‘da worre de goei’ dat door Willem Jansen wordt ingezongen samen met de ‘Goei’ een kinderkoortje samengesteld uit kinderen van de spelers en hun vriendjes en vriendinnetjes.

De Veterhaône voeren jarenlang een intensief carnavals programma uit, dat vaak al op de vrijdagmiddag begint op scholen, ziekenhuizen en verpleeg- en verzorgingscentra. Op vrijdagavond is het steevast ‘warmblazen’ in de Stadsherberg, en op zaterdag en zondag naar Valkenswaard of Leende voor de optocht.

Ook buiten Eindhoven laten De Veterhaône hun specifieke sound en het Zuid-Amerikaanse ritmes horen. Zo treden zij een aantal malen op in ‘s Hertogenbosch, Maastricht, Breda, Tilburg, Bergen op Zoom, Waalre, Boxtel bij de ‘Floderbone’, en tijdens de bonte middag en avond in Oirschot. Bij de ‘Keiebijters’ in Helmond wordt in 1993 deelgenomen aan het ‘Prijsbloaze’, waar ze de eerste prijs behalen in het Speelhuis.

Ook in het buitenland zoals in Hasselt, Düsseldorf en Keulen worden de carnaval- en feestlustigen verwend met de ‘zoetgevooisde’ Veterhaône-klanken.

Tijdens veel van deze activiteiten is Bert Gielissen als trouwe Veterhaône fan en nestor aanwezig en hij wordt daarvoor beloond met de enige echte Ere-Veterhaône onderscheiding.

Als de rol van muzikaal leider wordt overgenomen door Jos Geerts, blijft Matthieu Weggeman nieuwe melodieën aandragen die hij specifiek voor de Veterhaône bewerkt.

Als in 1999 het 33e jubileum in zicht komt, wordt besloten een CD te gaan opnemen en een groot feest te organiseren. De opname wordt uitgevoerd in Studio ‘Markant’ te Heeze, onder de bezielende leiding van Frank Sauter.

De CD wordt gevuld met de volgende melodieën: Radetzky - d’r In Deun, Petula, de Dag, Frietsel Fratsel, Cats, de Veterhaône weer, Potpourrisatie, Jippie Tippie, Play circle symbol Joebie40, Vallaan, Play circle symbol de Stoomboot, Striptjoen, één Veterhaon, Radetzky – d’r Uit deun.

Het feest wordt georganiseerd op 29 januari 2000 in de wintertuin van het Dorint Hotel te Eindhoven en wordt naast de Veterhaône ook opgeluisterd door gastoptredens van ‘Beperkt Houdbaar’ en ‘Ons Hermenieke’.

Bij de ingang zit een aantal fraai uitgedoste dames van de Veterhaône de jubileum CD te verkopen, wat hen goed afgaat. Niemand van de gewaardeerde gasten durft immers deze beminnelijke dames voorbij te lopen zonder de beurs te trekken. Het resultaat is dan ook dat na deze feestavond het grootste deel van de hele persing van de CD is verkocht. De CD valt goed bij het Eindhovense publiek. Er is zelfs belangstelling voor de CD van ver buiten de agglomeratie Eindhoven.

Bekende uitspraken van Veterhaône-notabelen zijn: ‘Zelfs geblinddoekt herken je onze sound’ en ‘En zo kan de Europese Gemeenschap weer meer gaan genieten van een nieuwe verzameling prachtige klanken van dit eminente orkest’.

Uniek is ook het repertoire van liederen die meestal ontsproten zijn uit het door ‘Black Daniels’ benevelde geest van Matthieu. Een deel van deze liederen zijn opgenomen in de bijbehorende tunes zoals ‘De Stoomboot’, ‘Vallaan’ en ‘Frietsel Fratsel’ en enkel als lied zijn te horen ‘Het zondagskind en ‘Veterhâon’.

Ter illustratie van het hoge niveau van de liederen, plaatsen we hieronder de tekst van het ‘zondagskind’. Links het origineel, en rechts de succesvolle versie van de Veterhaône.

Het zondagskind (origineel)


In de Dommelsche brouwerij,
wordt elke dag een zondagskind geboren,
na een vrolijke vrijerij,
‘t concubinaat van hop en mout.

Een kwart millennium de allerbeste,
het bier dat vele grote dorsten leste,
product uit eigen Brouwersgatse veste,
als ‘t ontbreekt dan krijg ik ‘t benauwd.

Componist:    Gerard Gietman

Het zondagskind (versie Veterhaône)


La… la…
Lalala… lalala,
la… lala... la… la... lalala... lalala,
la... la… lalala... lalala,
la-lalalala... la... la... la... la.

La… la lala_lala… la lalalala,
la... la.... la… la_la… lala… lala… lala,
lala... la... lala... Lalalala… lala,
la… la… lala… la… la… la… la… lala.

Componist:   Onbekend


Het winnen van de eerste prijs in 2002 bij de Rommelpot, een festival waar jaarlijks het beste carnavalslied van Eindhoven wordt gekozen, is voor de Veterhaône één van de hoogte punten in hun bestaan. Frank Sauter heeft de tekst geschreven van het winnende lied ‘Ge kunt er ni um hinne’. Het lied wordt o.a. ten gehore gebracht op de ‘Lampengatse Vastenavond Zitting’. De Veterhaône bedanken – geheel in stijl - voor de aan de overwinning verbonden ‘verplichte’ optredens in Brabant en de deelname aan het concours voor de verkiezing van het beste Brabantse carnavalslied van 2003.

Hoe het ritueel is ontstaan, is nog onbekend. Maar direct na het afsluiten van elk carnavalsjaar voeren Dré Snepvangers en Dook Pulles de act ‘Biergooien’ op. Pure drankmisbruik, dat wel, maar oerkomisch om mee te maken. Dré probeert van allerlei trucjes om droog te blijven o.a. met een regenjas in de vorm van een vuilniszak, maar dat mag niet baten. Het resultaat is steevast een kleddernat, naar bier stinkend, maar lachend duo.

Als tijdens het jaarlijkse carnavalsontbijt in de Stadsschouwburg de Veterhaône vlijtig hun ‘verplichte’ muzieksessie spelen, wordt door de organisator van het festijn naar hun leider gevraagd. Prompt staan alle Veterhaône op om zich te melden. ‘Wij zijn een club van Einzelgänger’ wordt een gevleugelde uitspraak.

Hoewel de groep buiten het spelen om soms een ietwat stuurloos geheel lijkt, produceren ze doorgaans, als het er op aan komt, achteloos en zeer geconcentreerd een fantastische tune.

De Veterhaône stoppen hun activiteiten tijdens de carnavalsdagen in 2005. Steeds meer muzikanten bedanken, zodat het problematisch wordt om door te gaan. In 2008 is er plotseling een geweldige opleving. Er wordt een grootse reünie georganiseerd. Die duurt maar liefst drie dagen achter elkaar, met een door Matthieu geleide repetitie, een optreden in het Stadspaviljoen en een gastoptreden tijdens een geweldig feest bij Mieke en Fred Huijbregts

Foto galerijen

Video's

Lees 17999 keer Laatst aangepast op vrijdag, 08 september 2017 13:06
Meer in deze categorie: « d'Altijd Naïeve Les Femmes Fatales »