In de volgende 8 artikelen worden de verdere historische ontwikkelingen, het heden en de nabije toekomst van onze Lampegatse Carnavalsvereniging d’Haone verder uit de doeken gedaan.

Om lid te kunnen worden van d’Haone, is het in de eerste verenigingsjaren gebruikelijk dat men geballoteerd wordt. Bekend zijn met enkele leden is wel de minste eis, waaraan je geacht wordt te voldoen. Eenmaal lid, wordt je onmiddellijk ingedeeld in een werkgroep of commissie.

In de 70-tiger jaren is Bert Gielissen directeur van Gielissen Stand- en interieurbouw. Aanvankelijk was Bert lid van de Volders - hoewel hij ook vaak rondliep in een kiel van de ‘de Meierijsche’.

Als vaste bezoeker van de Agora komt hij regelmatig – ook buiten het carnaval om – in contact met (bestuurs-)leden van d’Haone. Fons Roels merkt in dit verband op: ‘Als Bert en Lies in de Agora kwamen, moest je Lies goed bezighouden en regelmatig voorzien van een drankje. Als Lies jou mocht, dan kon je met Bert alles regelen’. Een duidelijke illustratie hoe de combinatie ‘club en werk’ functioneert.

Beschrijving van het breekpunt midden 80-tiger jaren: d’Haone moeten afscheid nemen van het onbezorgde leven. De groei in het ledenaantal stagneert duidelijk. Ook het bezoek aan de carnavalsfeesten bij d’Haone loopt terug. Op de dinsdagavond is het zelfs ‘uitgestorven’.

Het is dinsdagmiddag. Carnaval in het jaar 1989. Er wordt teruggekeken op een zeer geslaagde carnavalsact. Per abuis was de kerstborrel aangekondigd als onderdeel van het carnavalsprogramma. Deze ‘fout’ is de directe aanleiding geweest voor de uitvoering van een prachtig idee. Niet zelden worden dergelijke ingevingen geboren in huize van Kollenburg, simpel omdat Hans van Kollenburg steeds enkele weken voor carnaval jarig is, en het huis steevast vol zit met d’Haone leden.

Maar d’Haone zullen veerkrachtig genoeg blijken te zijn. Ondanks de kleinere schaal waarin ze hun feestjes vieren, dus in aanzienlijk kleinere haonekotten en plekskes.

Het beleven van de carnavalsviering in Eindhoven, heeft zich in de loop der jaren verplaatst van de verenigingen die in de zestiger en zeventiger jaren een ongekende bloei kenden, naar het zogenaamde stadscarnaval dat zich concentreert op en rond de Mert.

We zijn het verhaal over d’Haone begonnen in de binnenstad van het nog ‘dorpse’ Oud Eindhoven, kort na de tweede wereldoorlog. In een tijd die open stond voor vernieuwing.

In de toekomst kijken is en blijft altijd een moeilijke zaak.

Maar gezien de status van de vereniging, een nog steeds ruime en zeer stabiele ledenomvang, en de recente ontwikkelingen binnen de vereniging, veel nieuwe ‘jongere’ leden en niet te vergeten een inmiddels behoorlijk verjongd bestuur, kunnen we daar zeker positief over zijn.